Toen mijn kind uit de kast kwam als transgender, begon voor mij ook een zoektocht. Ik had vragen, twijfels en zorgen. Eén daarvan kwam regelmatig terug: “Wat als mijn kind er later spijt van krijgt?” Een begrijpelijke zorg. Als ouder wil je je kind beschermen – tegen de wereld, tegen ondoordachte keuzes, tegen pijn. Maar hoe groot is die kans op spijt nu eigenlijk?
In dit artikel neem ik je stap voor stap mee door de feiten, de cijfers en de verhalen achter transitiespijt. Niet om iets goed of fout te praten, maar om je rust, nuance en perspectief te geven. Want als je goed geïnformeerd bent, kun je steviger naast je kind staan – en dat is wat telt.
🔄 Wat is transitiespijt?
Transitiespijt betekent dat iemand achteraf spijt ervaart van (een deel van) de sociale of medische stappen die zijn gezet in een gendertransitie. Dat kan gaan over:
- het aannemen van een nieuwe naam
- het gebruik van hormonen
- het ondergaan van operaties
- of zelfs de sociale coming-out
Spijt is niet hetzelfde als detransitie.
Sommige mensen stoppen tijdelijk met hormonen, keren terug naar hun geboortenaam of veranderen hun presentatie, niet omdat ze ‘niet meer trans zijn’, maar omdat ze zich onveilig voelen of onder druk staan. Detransitie is dus niet per definitie een teken van spijt – het is vaak een overlevingsstrategie.
“Detransitie betekent niet per se dat iemand ‘geen trans persoon’ is. Het betekent vaak: ik kon mezelf niet meer veilig zijn in deze wereld.”
📊 Hoe vaak komt spijt voor?
Gelukkig is daar veel onderzoek naar gedaan. De uitkomsten zijn opvallend eensgezind: transitiespijt komt maar heel zelden voor.
- Een systematische review (Bustos et al., 2021) keek naar bijna 8000 mensen en vond dat slechts 1% spijt had van hun transitie.
- Het Cornell University ‘What We Know Project’ verzamelde tientallen studies en concludeerde: ➤ Het percentage spijt ligt tussen de 0,3% en 3,8%.
- De U.S. Transgender Survey (2015) onder 28.000 mensen liet zien dat slechts 8% ooit is ‘teruggekeerd’ naar hun geboortegeslacht – meestal tijdelijk, en vaak onder druk van hun omgeving.
- In Nederlandse onderzoeken, zoals bij het Amsterdam UMC, waar jongeren langdurig begeleid worden, werd zelfs minder dan 1% spijt gemeld.
(De links naar de bronnen staan onder dit artikel)
Vergelijk het eens met andere grote levenskeuzes:
- 20% van de mensen heeft spijt van een tatoeage.
- 15% van de gehuwde mensen heeft spijt van hun huwelijk.
- En bij plastische chirurgie ligt het spijtpercentage rond de 17%.
Het percentage spijt bij een medische transitie is dus uitzonderlijk laag – zeker als er goede begeleiding is.
❓ Waarom is er dan tóch spijt?
Er zijn gevallen van spijt – en die verdienen serieuze aandacht. Want als het gebeurt, is het vaak niet vanwege ‘de verkeerde keuze’, maar vanwege omstandigheden die pijn doen. De oorzaken van spijt zijn meestal:
- sociale afwijzing, uitsluiting of geweld
- gebrek aan psychologische begeleiding
- het gevoel niet begrepen te zijn
- stappen die te snel zijn genomen
- druk vanuit sociale media of omgeving
“Ik had geen spijt omdat ik transitie wilde. Ik had spijt omdat ik dacht dat ik moest veranderen om geaccepteerd te worden.” – getuigenis uit detransitie-artikel Associated Press (2023)
Juist daarom is zorgvuldige begeleiding zo belangrijk. En dat begint thuis – bij jou als ouder.
🧡 Wat kun jij doen als ouder?
Je hoeft geen specialist te zijn in genderzorg. Je hoeft het zelfs niet allemaal meteen te begrijpen. Maar je aanwezigheid en steun zijn goud waard.
✅ Luister open en zonder oordeel. Je kind heeft geen pasklaar verhaal nodig, maar een veilige plek.
✅ Vraag liefdevol door. Stel nieuwsgierige vragen als: “Wat betekent dat voor jou?” in plaats van: “Weet je het wel zeker?”
✅ Zoek betrouwbare informatie. Niet alles wat op internet staat is waar. Kijk op sites van Transvisie, NNID of COC Nederland.
✅ Geef ruimte aan je eigen proces. Je mág zelf ook worstelen. Er is ruimte voor jouw rouw, twijfel of angst – zolang je kind voelt dat jij blijft.
✅ Zorg dat je kind goede professionele begeleiding krijgt. Denk aan psychologen, genderteams, jongerenwerkers of ervaringsdeskundigen.
“Kinderen die thuis worden geaccepteerd, hebben 70% minder kans op depressie of suïcidaliteit.” – Trevor Project (VS)
📉 Waarom zó weinig spijt?
Omdat de meeste trans personen pas stappen zetten na jarenlange twijfel, gesprekken en begeleiding. De beslissing om te starten met een transitie wordt zelden impulsief genomen. En in Nederland gelden bovendien strenge criteria en zorgpaden, zeker voor medische behandelingen.
In Nederland werken we vaak volgens het zogeheten ‘Dutch Protocol’, dat wereldwijd wordt gezien als voorbeeld van zorgvuldige zorg. Het protocol voorziet in:
- gesprekken met psychologen
- observatie- en bedenktijd
- multidisciplinaire begeleiding
- informed consent (weten waar je aan begint)
“Goede begeleiding is de beste bescherming tegen spijt.”
📌 En als er wél spijt is?
Dan nog heeft jouw kind recht op liefde en ondersteuning. Transitiespijt, als die er is, is geen bewijs dat transitie ‘een vergissing’ was. Het is een signaal dat iemand nog steeds op zoek is naar wie die mag zijn – in veiligheid, met steun.
Laat je dus niet afschrikken door de verhalen die soms groot in de media staan. Kijk naar de feiten. Kijk naar je kind. En blijf dichtbij.
📥 Wil je verder lezen of je verhaal delen?
Download mijn gratis e-book: 🧡 Eerste Hulp bij de Transitie van je Kind of neem contact met me op.
Je hoeft het niet alleen te doen. Echt niet.
📚 Bronnenlijst
- Bustos, V. P., et al. (2021). Regret After Gender-affirmation Surgery: A Systematic Review and Meta-analysis. https://doi.org/10.1016/j.jsxm.2021.01.020
- Associated Press (2023): Amid political debate, detransitioners speak out. https://apnews.com
- Cornell University – What We Know Project: https://whatweknow.inequality.cornell.edu/topics/lgbt-equality
- U.S. Transgender Survey (2015): https://transequality.org/the-ustranssurvey
- WPATH Standards of Care v8 (2022): https://www.wpath.org/publications/soc
- Amsterdam Cohort of Gender Dysphoria Study : Transgender personen hebben nauwelijks spijt – Transgender Netwerk Nederland
- Puberteitsremmers bij jongeren – onderzoek Amsterdam UMC : Pubmed: Prospective Study on Puberty Suppression and Gender-Affirming Hormones
